Od 10 tygodnia ciązy cierpię na tzw. zespół niespokojnych nóg (Nieodparty przymus niespokojnego poruszania nogami, nieprzyjemne, trudne do opisania odczucia, które pojawiają się zwykle podczas wieczornego odpoczynku, a ustępują podczas ruchu - to typowe objawy wskazujące na Zespół Niespokojnych Nóg.Nogi same skaczą i nie da się nad tym panować)- co za tym idzie nie mogę spać, ponieważ nie uleżę w łóżku.
Przeważnie całymi nocami chodzę. Jestem już bardzo zmęczona fizycznie i psychicznie.
Jak zbliża się wieczór to mnie już nerwy biorą, bo wiem, że czeka mnie kolejna bezsenna noc! Bywa, że z tej swojej bezradności płaczę po nocach. Wiem, ze w moim stanie nie mogę się denerwować, ale to jest silniejsze odemnie!!! Rozmawiałam ze swoim lekarzem, ale ten nie potrafi mi w żaden sposób pomóc. Wielu lekarzy myli ZNN ze skórczami albo z uciskiem płodu na nerw..jednak moja znajoma jest po porodzie i nadal to ma .... nie minęło .. zaznaczam że magenez pomógł ale na skurcze a ZNN nadal zostało....
Pomaga mi odpowiednie masowanie ale mój mąż pracuje nocami i niestety od godziny 18 już go nie ma a to dopada mnie zwykle między 20 -22
i sama sobie tego masażu nie zrobię ( po pierwsze za duży brzuch ja już do stóp nie sięgam ... )
Czy ktoś z was zna tą dolegliwość i umie jakoś sobie z tym radzić?

Oj to ja miałam bardzo łagodną formę tego, tak mi się wydaje jak czytam co piszesz. Dopadało mnie jak byłam zmęczona, szczególnie przy usypianiu, ale nauczyłam się że jak powstrzymam chęć ruszenia nogami to usnę, a jak tylko ruszę to proces zasypiania zaczynał się od nowa. Dobrze że nie wiedziałam jak to sie nazywa to stresa nie złapałam tylko jakoś sobie poradziłam. Zaciśnij zęby i spróbuj, może też Ci się uda usnąć. Może przed telewizorem np, to trochę odwrócisz swoją uwagę od tego bólu. Tylko jak mówię, ja miałam to bardzo łagodne, nie było miło, ale nie bolało jakoś przesadnie.
Tak w ogóle to wydaje mi się ze to neurologiczna dolegliwość, może do neurologa się udaj?
I nosek do góry, będzie dobrze
I daj znać jak coś się wydarzy

to jest na tle nerwowym tak przynajmniej moj brat mial to zdiagnozowane ja czasem tylko tak mialam i mam.wspolczuje ci ale mirella ma racje udaj sie do neurologa

Jakoś nie bardzo chce mi się do neurologa biegać ... tym bardziej że u nas to daleko trzeba się wybrać a ja już ledwo łażę ... jeszcze ino jak na działkę się wybieramy to chętnie bo tam wiem że sobie usiądę i odpocznę na świeżym powietrzu - a jeszcze jak ładne i ciepłe pogody to superrr .. bo ja w bloku mieszkam więc czuję się tu jak w klatce .
Nie wiem .. może mi to minie wreszcie nie jest tak codzień. Czasem jest delikatnie a czasem tak doskwiera że nie idzie wytrzymać - zobaczymy, a jak któraś jeszcze ma tą dolegliwość to piszcie dziewczyny może raźniej nam będzie w kilkoro .

to samo nie przejdzie.jezeli masz czasem tak ze ie mozesz tego opanowac jedynym wyjsciem jest wizyta u specjalisty-i nie ma ze daleko:)

( no może i tak ale to już po ciąży bo teraz jak się chcę zapisać to i tak dopiero na koniec września a ja mogę już wtedy rodzić a napewno nie będę się czuła na tyle żeby stac w poczekalni i czekać ... błeee .... u nas niestety nie ma służby zdrowia jest jedynie FUNDUSZ chorych ;p
pozdrawiam i dziękuję za to że piszecie