Mam do Was pytanie. Jak juz pisalam wczesniej jestem w 4 miesiacu ciazy. Wszystko przebiega idealnie moje samopoczucie fizyczne swietnie. Nie mialam zadnych wymiotow ani mdlosci itp. czasem zapominam nawet ze jestem w ciazy. Jednak psychicznie jestem zdruzgotana. Dzien w dzien mecza mnie potworne doly, czasem mysle ze nie kocham dziecka. Mam tez problemy w pracy (beznadziejna atmosfera). To mi odbiera checi do zycia, dzialania. Zero optymizmu . Czesto placze, czuje ogronmy smutek. Moj maz przy tym tez cierpi (mam bardzo dobrego i kochanego meza, ktory dba o mnie i stara sie, zeby mi nic nie brakowalo). Mam wyrzuty sumienia, ze i jego ranie. Mieszkamy i pracujemy w UK wiec nie ma mowy zebym zrezygnowala z pracy. Nie wiem jak poradzic sobie z tymi dolami i opanowac potworny smutek. Jestem osoba wierzaca, wiem ze dziecko jest Darem przykro mi ze tak nie czuje..

Urszula nie zlosc sie na moderatora- taka jest Jej rola poprostu musi zwracac na to uwage, bo nie doszlibysmy do ladu z forum. A co do Twojej przypadlosci moze to poprostu burza hormonow i z czasem minie, a moze masz depresje- jesli tak powinnas zglosic to swojej poloznej.

cytat urszuli zostal usuniety (z wiadomego powodu). MODERATOR.


Piszesz, że jesteś wierząca, a tak odnosisz się do innych....
Szanuj bliźniego swego, jak siebie samego. Hormony hormonami, ale to nikogo nie usprawiedliwia. A taka jest rola moderatora...

nie jestes w temacie to sie nie wypowiadaj prosze i nie zycze sobie zadnych odpowiedzi z twojej strony

To jest forum i chyba taka jego idea, żeby się wypowiadać. Nie chcesz odpowiedzi to nie pisz. A w temacie nie muszę być, żeby zauważyć brak szacunku do innych