Zmagam się z zaburzeniami lękowymi i przyjmuję leki. W październiku urodziłam wcześniaka i przez pierwsze dwa tygodnie byliśmy rozdzieleni. Odkąd wróciliśmy razem do domu trudno mi się uspokoić. Ciągle martwię się o jego zdrowie i o to, że coś może mu się stać. Kiedy słyszę o RSV albo grypie od razu pojawiają się czarne scenariusze. Na szczęście przez pięć miesięcy miał tylko raz katar i lekki kaszel, ale nawet wtedy jeździłam z nim kilka razy w tygodniu do pediatry, żeby go sprawdził. Jeśli ktoś z rodziny jest chory od razu mam obawy, że maluch się zarazi.
Jak nauczyć się trochę odpuścić i przestać tak panikować?
Bierzesz leki, a terapia? Leki niewiele mi pomogły. Z lękami jest tak, ze trzeba nad nimi pracować i bez terapii wciąż bylabym bezosobowym cieniem samej siebie.
