Kryzys 8-ego miesiąca

Ja jak na razie nie narzekam mały zostanie z tatą gorzej już w większym gronie jak mnie nie ma zaczyna płakać.Ja od miesiąca wróciłam do pracy mały zostaje z tatą więc przyzwyczaja się do nieobecności mamy

Nawet nie wiedziałam, że jest coś takiego Był taki moment że Klaudia marudziła, bo płaczem tego nie nazwę, jak wychodziłam do kuchni, albo gdziekolwiek, ale z tego gdziekolwiek zawsze krzyczałam do niej że jestem nigdzie nie poszłam, tylko na przykład zupkę robię, albo pranie wieszam, albo coś i się nauczyła, że mamy może być nie widać, ale to nie znaczy że mamy nie ma Mogę ją zostawiać nawet z kimś obcym, to znaczy nie całkiem obcym, znajomym, ale spoza rodziny, byleby trochę znała i jest ok Moja starsza siostra już parę miesięcy temu stwierdziła, że Klaudia ma bardzo duże poczucie bezpieczeństwa w sobie, może coś w tym jest....

U mojego Żółwika dokładnie w 8 miesiącu trafił się tzw. lęk separacyjny - na widok nowych osób (tych których nie widział kilka dni) płacz i tulenie się do mamy. Na szczęście bardzo szybko przeszło!

Scholastyka21 a czy Florek ma kontakt z dużą ilością osób? Może za dużo czasu spędza tylko z Tobą i stąd tak bardzo jesteś mu bliska, że nie wyobraża sobie być z nikim innym?

no kobitki u nas jest tak ze Fifi jak widzi inne osoby ktorych nie widzial jakis czas placzem sie zanosi a bron cie panie boze by isc do kogos na rece.i ma tak mimo ze ma 6 mies:(

u mnie Mikołaj już od jakiegoś czasu zanosi sie płaczem jak tylko znikne mu z oczu.. a co do innych ludzi to wtula sie we mnie i wyciąga rączki żeby go brać na ręce ale śmiało sie uśmiecha do ludzi a nawet zaczepia

No to widocznie to od dziecka zależy, bo Klaudia tylko ze mną siedzi, z innymi ludźmi widuje się sporadycznie

kazde malenstwo ma inny charakter przeciez:)ale co tam:)wszystko da sie przetrwac:)Florkowi napewno z czasem przejdzie choc powiem ze moja kolezanka ma 2,5 letnie dziecko no i od 5 miesiecy dopiero pracuje i masakra byla jak wychodzila a zostawala z babcia i dziadkiem z ktorymi mieszkaja i sa ze soba przez caly dzien praktycznie.:(ale juz jest dobrze:)mala sie nauczyla ze mama pracuje

Manga właśnie problem w tym, że Florek żyje w otoczeniu wielu wielu wielu osób, moi rodzice, teściowie, pradziadkowie, ciotki wujkowie, no i dodatkowo jest maskotką osp naszej więc na każdej imprezie strażackiej obecność obowiązkowa , ale teraz byliśmy na komunii i bylo wiele nieznanych mu twarzy więc podejrzewam, że stąd to poczucie niepewności :/

Czyli moja teoria, że może nie ma kontaktu z innymi poza Tobą, runęła w gruzach.

Ale wiesz, wyczytałam, że ok. roczne maluchy zaczynają się bać różnych rzeczy - np. tego, że mama zniknie, gdy wychodzi z pokoju. Może to po prostu tego typu lęk, który szybciutko zniknie - czego życzę Tobie i Florkowi!!!

U nas chyba nastaje ten kryzys- choc niunia ma 6,5 miesiaca. Jak tylko otworze drzwi juz robi smutna minke, a jak wyjde to krzyczy. Jednak jak jest z nia tatus to nie ma tego poblemu- chyba poprostu nie lubi byc sama. Jednak w duzym stopniu zalezy to od humoru, bo czasami nie zwraca uwagi na to, ze wychodze...

u nas lek separacyjny zaczal sie jak Grzes mial 7 miesiecy dzis ma 9,5miesiaca i chyba zaczyna mu przechodzic.zaczelam prace i zostaje z opiekunka ibardzo lubi Marte[opiekunka]. Choc najpierw przychodzila kilka dni na godzine jak ja bylam zebysie przyzwyczail.

mojemu eM już od jakichś dwóch tygodni minął ten płacz gdy znikałam mu z oczu..
ale to może też dlatego że zajety jest swoimi sprawami
nauczył się wstawać i raczkować więc zwiedza całe mieszkanie bardzo bardzo dokładnie

odkurzam temat bo mój synek jak widzi ,że wychodzę z pokoju to plącze a po nocach to muszę go nosić ,żeby zasną a jak go odkładam do łóżeczka to plącze przeraźliwie ,że nie mam sumienia go zostawiać samego w łóżeczku co robić ???? poradźcie czy to samo musi minąć wiem ,że niektóre dzieci jak SA pozostawione same sobie to mogą nabawić się choroby sierocej i będą się kiwać w łóżeczko ,albo walić głową w łózko

Raczku choroba sieroca jest efektem długotrwałego zaniedbania

raczek my tez to przerabialiśmy

Ciężko było mi się nawet rano wykapać bo tak jak piszesz, znikałam z pola widzenia i krzyki. Nasz sposób może mało wychowawczy ale okazał się skuteczny.
Kupiliśmy grająca zabawkę www.alexandershop.pl/MOI-PRZYJACIELE-MAL...83,3026,2626%29.aspx
Świecą guziki, śpiewa i ogólnie takie wesołe dźwięki. Najpierw zabawiałam Wiktora ta zabawką, chwile się z nim bawiłam ale nie dawałam mu do rąk, no i jak już widziałam zainteresowanie zabawka to wtedy przekazanie w Jego ręce i szybciutko uciekam np. pod prysznic
Na jakieś 15-20 minut jest spokój.

Dodam, że nie bawi się nią na co dzień tylko w sytuacjach awaryjnych, żeby się nie znudziła

A noce tez tak u nas wyglądały to wtedy maż delegacja do salonu a ja spałam z Wiktorem w objęciach na naszym łóżku. Teraz minęło i Wiktor śpi w łóżeczku.